Alan gaat op oorlogspad in Europa

Alan gaat op oorlogspad in Europa

325
DELEN

oorlog-van-alan-coverWe zitten een beetje in de sfeer van WO2 momenteel. Een tijd geleden kwam Silvester met De Oorlog van Alan trilogie. Oorspronkelijk los gepubliceerd, maar nu ook als bundel verkrijgbaar. In drie boeken worden de waargebeurde belevenissen van Alan Ingram Cope verteld. Een jonge Amerikaan die de oceaan overstak om mee te vechten in de Tweede Wereldoorlog.

In het eerste deel wordt de voorgeschiedenis verhaald. Daarin maakt een jonge Alan zich op om naar Europa te trekken en deel te nemen aan de strijd tegen nazi-Duitsland. Het is vooral een verhaal van het stichten van vriendschappen die even snel weer overwaaien als ze begonnen. Hetzij omdat sommige personen de actieve oorlog aan den lijve hebben moeten ervaren, hetzij doordat Alan ze uit het oog is verloren.

oorlog-van-alan-2

Wachten
Op zijn twintigste verjaardag komt Alan aan in Frankrijk. Daar begint deel twee mee. Maar wie denkt dat dan ook de oorlog begint komt bedrogen uit. Alans verblijf in Europa wordt gekenmerkt op wachten, wachten en nog eens wachten. Tekenen van de strijd zijn overal, maar de gevechten zelf blijven zich buiten zijn gezichtsveld afspelen. Er wordt voortdurend een spanning gesuggereerd die maar niet tot uiting komt. In feite knap dat de lezer in dezen mee kan voelen met de hoofdpersoon. Via Frankrijk en Duitsland komen Alan en zijn collega’s in Tsjechoslowakije. Vechten doen ze niet en de belangrijke onderscheiding die elke gewonde soldaat mocht ontvangen, krijgt Alan voor het feit dat hij van de eerste etage naar beneden is gevallen omdat iemand een ladder had weggehaald. Het zijn dit soort absurditeiten die het verhaal vermakelijk maken. Wie dit tweede album leest moet het een wonder vinden dat de Amerikanen als winnaars uit de strijd zijn gekomen.

Zwerver
Door deze uitkomst is in het derde deel van de serie de onderhuidse spanning geheel verdwenen. Alan zwerft door het zuiden van bevrijd Duitsland en keert terug naar de VS. Eigenlijk begint het op dat moment interessant te worden hoe een jongeman zijn ervaringen in de oorlog een plek weet te geven in het dagelijks leven. Duidelijk is dat Alan daar moeite mee heeft gehad. Het verleden drong zich telkens weer aan hem op, waardoor hij nooit echt vrij is gekomen van zijn ervaringen.

oorlog-van-alan-1

Balans
De tekeningen zijn sober. Of beter: ingetogen, maar van een heerlijke schoonheid. Een typische mix van heel cartoonesk met schitterende olieverfplaten en fotografische elementen. Met name in het eerste boek is er een prettige balans tussen de onderhuidse spanning en de basic tekenstijl. Deze balans verdwijnt naarmate het verhaal stagneert. Het is te begrijpen dat Guibert in zijn drie delen voor dezelfde stijl heeft gekozen maar daarmee boet hij op sommige momenten in aan diepgang en balans tussen vormgeving en inhoud. Waarbij de laatste het laat afweten.

Het verhaal is opgetekend uit de mond van Alan. Inconsequenties kunnen daarmee geweten worden aan de herinnering van de verteller. Maar de namen van vrienden die hij ontmoet kunnen het beste wel consequent worden weergegeven. Dat gebeurt bijna altijd. Alleen niet bij Antonio d’Antona. Zo heet hij tenminste op blz. 83 van het eerste deel. In deel twee is zijn voornaam veranderd in Dominique. Dat maakt het onnodig verwarrend.

Tegenhanger
Al met al is dit een serie boeken die als tegenhanger kan dienen voor de jongensachtige verhalen over de oorlog, die doorspekt zijn met actie, geweld en onrecht. Dit relaas werkt ontnuchterend. Je moet veel geduld hebben, maar in deze samenhang vervult De Oorlog van Alan zijn rol met verve.****

Tekenaar: Emmanuel Guibert
Vertaling: Gert Jan Pos
Uitgever: Silvester Strips
130 pagina’s per deel / €19,95 per deel (of samen voor €70,-) / hardcover

Bestellen

 

[hr color=”white” width=”100″ border_width=”1″ ]