Mijn vrouw begrijpt me niet, mijn vrouw heeft me door

Mijn vrouw begrijpt me niet, mijn vrouw heeft me door

841
DELEN

81 is Peter van Straaten. In de Volkskrant noemt hij zichzelf een wrak, maar met zijn werklust is niets aan de hand. Nog altijd verschijnen er aan de lopende band verzamelbundels met zijn vlijmscherpe pentekeningen.

 

straaten02Mijn vrouw begrijpt me niet, mijn vrouw heeft me door is alweer het negende deel in de goedlopende themaserie met verheven titels als Roken Neuken Drinken, Niet doen opa en Rondje voor de hele zaak. Het succes van deze serie mag geen verrassing heten. Van Straaten wordt geschaard onder de beste cartoonisten van Nederland. Het Rijksmuseum heeft tientallen van zijn tekeningen in haar bezit. Deze hangen in het zogenaamde prentenkabinet. Maar je kunt ook gewoon de Volkskrant of het NRC openslaan. Zijn ambachtelijke werk – er komt geen computer aan te pas – wordt wekelijks gepubliceerd.

 

Net als veel Nederlanders ben ik altijd onder de indruk van Van Straatens scherpzinnige blik. Het lijkt alsof hij in een oogopslag zijn omgeving fileert en met een paar snelle schetsen toevertrouwt aan zijn schetsblok – vanzelfsprekend altijd binnen handbereik. Wat echter vooral geschetst werd was mijn verbazing, toen ik in een interview hoorde dat hij alles zelf bedenkt. Ongetwijfeld pakt hij weleens een passende, penibele situatie mee in het dagelijks leven, maar hij verzekerde dat er van een autobiografisch element geen sprake was.

straaten03
Gelukkig worden de cartoons er niet minder geestig om. Door de krachtige pennenstreken gaan de inmiddels bekende karakters leven. Agnes, Henk, noem ze maar op. We krijgen een kijkje in hun turbulente liefdesleven. Verwacht niet te veel tips voor het onderhouden van een goed huwelijk. Mijn vrouw begrijpt me niet, mijn vrouw heeft me door barst van het overspel, treurige echtparen en ongemakkelijke man-vrouwverhoudingen. Tussendoor zijn er echter ook lichtpuntjes te bespeuren. Hier en daar komen er zowaar gelukkige relaties uit het Van Straaten-universum voorbij.

 

De kapstok waar de vellen aan hangen is – naast zijn fascinatie voor het fenomeen ‘vrouw’ – dat robuuste, oude spreekwoord. Leedvermaak, zo blijkt ook nu weer, is nog steeds het beste vermaak. Vertederde en liefkozende blikken worden zo snel mogelijk omgeslagen, op zoek naar weer een nieuw huwelijk in de slaapkamerkast. Niet waargebeurd dus, we kijken over fictieve schouders mee. Maar o zo herkenbaar. Naakt, maar nooit heel plat. Gênante situaties en kille ruzies te over. Maar die moeten ‘s avonds weer goedgemaakt worden, toch?

 

Deze recensie is ook geplaatst in De Boekenkrant van mei 2016.

Tekeningen en scenario: Peter van Straaten
Uitgever: Uitgeverij De Harmonie
159 pagina’s / €14,90 / paperback

RECENSIEOVERZICHT
ARTWORK
SCENARIO
DELEN
Vorig artikelSpotters
Volgend artikelExpeditie Robikson en Taxi Tata