Bij een jongen groeien bloemen uit zijn hoofd. Wat groeit er uit zijn hoofd? Inderdaad: bloemen. Waarom zou je met zo’n verhaal op de proppen komen? Welke gedachte zit hierachter? We deden een serieuze poging om dit helder te krijgen en te bekijken wat we uiteindelijk vinden van ‘De bloemen van grote broer’.
Door Bastiaan van Esch
Onzekere ogen
In mijn handen heb ik een stipboek met een omslag waar je naar blijft kijken. Wat zie ik eigenlijk gebeuren? Een paar ogen kijken onzeker naar boven en aanschouwen wat zich op een aantal centimeters boven zijn oren ontluikt. Is het getekende poëzie? Is het weer een boek over (mierzoet en politiekcorrect) jezelf kunnen zijn?
Flaptekst
Dan de tekst op de achterzijde. Een citaat: “Op een lentedag groeiden er bloemen op het hoofd van grote broer. In het begin maakten ze hem bang en wist hij niet wat hij ermee moest aanvangen. Samen met kleine broer ging hij naar oma, die alles weet over bloemen. Maar zulke bloemen had zij nog nooit gezien. En dus zei kleine broer tegen grote broer: ‘Misschien kan je gewoon naar ze luisteren?’ En toen begonnen de bloemen te praten…” Nog meer vragen! Ik ben daarna begonnen het boek te lezen. Soms blijf je, na het lezen van het boek, verward achter en heeft het wat tijd nodig om in te dalen. Ik heb om die reden nog niet op al mijn vragen een antwoord gevonden. Misschien is dat ook wel de bedoeling.
Naamloos
Normaliter worden karakters geïntroduceerd met hun naam en een paar karaktereigenschappen. Hier blijft het bij grote en kleine broer en vader, moeder en oma. Wat ik zie is een liefdevol gezin. Geen jongens met een hoog stoerheidsgehalte. Rustige, lieve jongens, waarbij kleine broer nog het dichtst in de buurt komt van een ‘normale’ jongen. De grote broer is lief, zachtaardig, onzeker, breekbaar en..? Er lijkt weinig pit in het ventje te zitten.
Buitenwereld
Op een dag groeien er bloemen uit het hoofd van de jongen. Hoe verzin je het? Oké, ik lees nog even door. Grote broer is bang en gaat direct naar zijn ouders. Zij reageren heel lief en met een open blik. Mooi! Kleine broer vindt de bloemen te prachtig om af te knippen. Schattig! Maar hoe zal de buitenwereld reageren? De maatschappij is nogal weerbarstig. In dit proces maakt het ventje een ontwikkeling door en leert daarbij te luisteren naar de bloemen. De grote broer merkt dat de bloemen hem wat willen vertellen. Hij leert de taal van hun woorden en de vraag is of het hem lukt om de connectie te maken. Met de bloemen? Met zichzelf? Ik gok het laatste.
Filosoferend
Zo verrassend als het begon, zo eindigt het ook. Je zou verwachten dat een nieuw seizoen ook nieuwe bloemen op het hoofd laat groeien. Maar is dit ook zo? Welke ontwikkeling maakt grote broer hiermee door? Hoe reageert zijn directe omgeving? Accepteert de jongen zichzelf met wat hij met zich mee draagt? Wat zegt dit over zijn omgeving en de werkelijke acceptatie van mensen die anders-zijn tot uiting proberen te brengen? Is die ruimte er?
Poëzie als rode draad
‘De bloemen van grote broer’ is vooral poëtisch van aard. Het tekenwerk is voorzien van een mooie stijl. Het is rustig en uitgewerkt met een fijne inkleuring. Bovendien past deze stijl uitermate goed bij het verhaal en klopt het in die zin volledig. Is het een boek dat je onder de neus van een ander wil schuiven? En het antwoord heb ik al. Mijn vrouw en ik raakten in gesprek over het gender-thema en ik liet mijn vrouw dit boek lezen. Ze had hem zo uit. Ze vond hem mooi. Ik zelf weet het gewoon nog steeds niet goed. Dat kan je weleens hebben met een boek.
Gaëlle Geniller
De auteur en tekenaar van ‘De bloemen van grote broer’ is Gaëlle Geniller (8 april 1996). Dit boek was haar eerste soloproject en kwam in 2019 al in Frankrijk op de markt. Ze staat bekend om thema’s gericht op gender en anders-zijn. Het werk van Geniller zet haar verhalen om in metaforische vertellingen en hiermee kiest ze wel een richting waar haar werk niet altijd even goed begrepen zal worden, maar ja; dat is met poëzie geen enkel probleem.
Eindoordeel
Ik heb niet vaak zo’n boek als dit in mijn handen gehad. Je hebt hem weliswaar vrij snel doorgelezen, want het leest lekker snel weg. Het vraagt in die zin ook om een herhaling om het verhaal nogmaals te lezen om het extra tot je door te laten dringen. Die behoefte heb ik zelf niet merk ik, maar ik behoor in die zin ook niet tot de doelgroep.
Diedeldus
Het boek is gepubliceerd door Daedalus onder de ‘Diedeldus’-vleugel en daarmee bedoeld voor de jonge lezers. Met die kennis is het een fijn, lief en toegankelijk boek en kan het anders-zijn-thema goed geïntroduceerd worden en kan het gesprek erover gevoerd worden als je soms de woorden niet kunt vinden. Om die reden verdient dit boek een mooi aantal van 4 sterren.
De bloemen van grote broer
Scenario en tekeningen: Gaëlle Geniller
Uitgeverij: Diedeldus (Daedalus)
64 pagina’s / hardcover / € 23,95









