Marie-Jo heeft een grote droom: met haar cello toetreden tot het conservatorium. Maar haar ziekte dreigt roet in het eten te gooien. Victor helpt haar om het geheim van haar ziekte verborgen te houden. De vraag is hoe en of dit goed blijft gaan.
Door Bastiaan van Esch
‘Mijn hart in braille’. De titel laat al zien dat het gaat over blindheid en liefde. De titel is goed gekozen en het project waaruit dit verhaal is voortgevloeid verdient alle lof. De opbrengst gaat bijvoorbeeld volledig naar de ‘Warmste Week’. Dit is een solidariteitsactie van Uitgeverij Daedalus en bedoeld voor mensen met een onzichtbare ziekte. De Warmste Week is een Belgisch initiatief en in Nederland niet actief.
Cello
Het verhaal gaat over Victor en Marie-Jo. Eerstgenoemde is een warrige jongen die meer bij de conciërge zit dan in het klaslokaal en een slechte reputatie heeft opgebouwd bij zijn leraren. Marie-Jo is een bijzonder intelligente dame met een groot doel: toetreden tot het conservatorium, om met haar cello haar grote droom na te jagen. Maar er ligt een groot gevaar op de loer.
Eindexamen
Marie (afkorting) is ziek en deze ziekte blijkt hardnekkiger dan ze naar haar ouders toe wil laten blijken. Als haar ouders doorkrijgen dat ze minder ziet dan ze doet voorkomen, wordt ze naar een internaat gestuurd. Dit wil ze uiteraard vermijden. Het is het muzikale talent er alles aan gelegen om het eindexamen te halen en daar heeft ze Victor bij nodig.
Verborgen verdriet
Victor kampt ondertussen met zijn eigen verborgen verdriet. Samen met zijn vader doen ze hun best om het leven zo goed en zo kwaad als het kan op te pakken. De moeder van Victor heeft hen verlaten. Mooi hoe dit gemis in het verhaal een plek krijgt. Op school weet Victor, met hulp van Marie, weer goede resultaten te behalen.
Geheim
De twee groeien steeds meer naar elkaar toe. Marie-Jo vertrouwt haar geheim aan Victor toe. Hij is bereid naar haar te luisteren en samen zoeken ze een weg om met dit geheim om te kunnen gaan.
Tekenwerk werkt vertederend
De tekeningen zijn van de hand van Anne-lise Nalin. Deze Franse illustrator en tekenaar heeft meerdere titels op haar naam staan, zoals ‘Dagboek van een maankind’. Dit bijzondere boek verscheen in 2021 bij voormalig uitgeverij Kennes. Ook hier werkte zij samen met scenarist Joris Chamblain. De scenarioschrijver is bekend van ‘Dagboek van Cerise’. De tekeningen en inkleuring van dit verhaal zijn warm en werken vertederend. Dit maakt wat dat betreft een hoop goed, want…
Vlaams taalgebruik
het grootste struikelblok in dit boek is de structurele aanwezigheid van het Vlaams. Op nagenoeg elke pagina word je geconfronteerd met woorden als ‘Komaan’ en ‘Amai’. De ergste zin is: ‘Alé, komaan! We hebben een menigte fans te plezieren‘. Ook grammaticaal weet je als Nederlandstalige lezer wel wat de strekking is, maar het wekt dermate veel ergernis op dat daardoor het leesplezier snel verdwenen is.
Vertalen is een vak
De vertaling is door de uitgeverij zelf uitgevoerd en er is, voor zover ik kan ontdekken, geen gebruikgemaakt van een professionele vertaler. Kosten besparen om een zo hoog mogelijke opbrengst te genereren, kan een reden zijn om niet met een vertaler in zee te gaan. Maar dit is een blinde vlek gebleken, want ‘Mijn hart in braille’ is hiermee nagenoeg waardeloos geworden voor de Nederlandse markt.
Mijn hart in braille
Scenario: Joris Chamblain (naar de roman van Pascal Ruter)
Tekeningen: Anne-lise Nalin
Uitgeverij: Daedalus
80 pagina’s / hardcover / € 24,95
