Home graphic novel De dolende god: een hallucinerende Griekse queeste

De dolende god: een hallucinerende Griekse queeste

De sater (mythisch boswezen) Eustis heeft een foutje gemaakt en werd daarom verstoten. Nu leeft hij als zwerver in de open lucht en wil hij alleen nog maar zijn ellende vergeten door wijn te drinken en wiet te roken. Maar dan krijgt hij de kans alles recht te zetten en gaat hij op pad…

Door Martijn Douma

“Ik ben een god in ‘t diepst van mijn gedachten”, kweelde Willem Kloos in 1895 in zijn Sonnet V. Een bijzondere uitspraak! Eustis, de hoofdpersoon van deze graphic novel, komt daar aardig dichtbij: hij is een sater. Saters of satyrs stammen uit de Griekse mythologie, het zijn boswezens die vooral bekend staan vanwege het feit dat ze zich al drinkend en feestend in de nabijheid van Dionysos (ook bekend als Bacchus), de “god van de roes”, bevinden, allerlei kattenkwaad uithalen en achter vrouwen aanzitten.

Waarzeggen voor wijn en wiet
Eustis heeft het probleem dat hij er niet meer uitziet als een sater én dat hij zijn gezelschap is kwijtgeraakt – al eeuwen geleden. Hij wil niets liever dan terugkeren naar zijn kameraden en Dionysos, en naar Pan, die zo nu en dan ook mee feestte. Maar hij heeft, sinds hij een grove fout beging, geen goden meer gezien en doolt sindsdien maar wat rond. Zijn fout was dat hij de godin Artemis heeft beledigd, waarop zij hem gestraft heeft. Omdat Eustis zich lamlendig voelt vult hij zijn tijd sindsdien met het, in ruil voor wijn en wiet, vertellen van verhalen en waarzeggen.

Op naar het onderrijk!
Wanneer hij op een dag een spook de weg wijst komt hij terecht bij Hekate, zus van Artemis en godin van de magie. Zij vertelt hem hoe hij zijn fout recht kan zetten: door de derde zus, Selene, nog eenmaal Pan te laten ontmoeten. Dat Pan zich in het onderrijk van de god Hades bevindt zou geen belemmering mogen zijn, toch? Eustis laat het zich in ieder geval geen twee keer zeggen: hij gaat op pad. De oude professor, zijn enige vriend, besluit spontaan mee te gaan. Een queeste, geheel in de Oud-Griekse stijl, zeg maar!


Betoverende reis

Wat volgt is een betoverende, prachtige, haast hallucinerende reis langs een hele reeks aan goden en andere mythische wezens. Onder andere Leandros, een krijger die smacht naar roem, een groep Onzichtbaren, Ares, de zoon van Zeus, en de goden van respectievelijk de dood en de slaap, Thanatos en Hypnos, passeren de revue. Dat Eustis en de professor een pretpark bezoeken lijkt uit de toon te vallen, maar dat is verrassend genoeg niet het geval.

Combinatie van grafische stijlen
Het verhaal is geweldig getekend. Auteur Fabrizio Dori (Italië, 1976) heeft in zijn eigen tekenstijl klassiek aandoende afbeeldingen uit de Griekse mythologie verwerkt. Bovendien heeft hij stijlen van bekende kunstenaars uit de afgelopen eeuwen geadopteerd, inclusief hun kleurgebruik. Zo is overduidelijk de stijl van Vincent van Gogh te ontdekken – al ligt dat voor de hand omdat hij een bijrolletje heeft. Gustav Klimt lijkt te ontwaren te zijn. Gauguin. Hokusai (zie onderstaand plaatje). En is dat een vrouw zoals Andy Warhol die portretteerde? Voor de ware kunstliefhebber is er vast nog veel meer moois te ontdekken. Grafisch erg sterk neergezet.

De dolende god is een klassiek aandoende, betoverende queeste die je in een delirium van een reis mee zuigt, met tekeningen vol kunstreferenties die de moeite van het bestuderen meer dan waard zijn. Wat mij betreft is dit een van de beste graphic novels van 2019!

Tekst, tekeningen en inkleuring: Fabrizio Dori
Vertaling uit het Italiaans: Leen Van Den Broucke
Vormgeving en lettering: Frank Boesveld, Sigge Stegeman
Uitgever: Soul Food Comics
152 pagina’s / hardcover / € 26,00 / ISBN 9789492882066