Home Recensies Metro 2033: overleven na nucleaire apocalyps

Metro 2033: overleven na nucleaire apocalyps

Eerst een roman, vervolgens een videogame en nu een stripboek. Hoofdthema: een nucleaire apocalyps die de wereld vernietigd heeft.  Miljarden mensen hebben het leven gelaten en slechts een select gezelschap heeft zich in veiligheid weten te brengen in de tunnels en stations van de metro’s van Moskou. Het verhaal speelt zich af in het jaar 2033. In deel 1 van dit vierluik leren we Artjom kennen. Inwoner van Moskou, daar waar de wereld ophoudt.

Door: Bastiaan van Esch

Veiligheid is een relatief begrip voor de overlevenden van de atoomoorlog. Je wagen in het daglicht betekent acuut gevaar, want dodelijke, mythische monsters liggen op de loer om je te verslinden. Deze Zwarten zijn gemuteerd, dodelijk, en leven in de ruïnes van de verwoeste stad. Je ondergronds begeven is de enige manier om te overleven. De metrostations zijn vestingstaten geworden die middels handel en vechten de macht over hun stations in handen proberen te houden. De tunnels die de ondergrondse bastions met elkaar verbinden worden geplaagd door enorme ratten. Een beet van zo’n uit de kluiten gewassen rat is zeer besmettelijk. De enige remedie is gericht schieten en hopen dat je veilig het volgende station weet te bereiken.

De missie van Artjom Soechoj
De Moskoviet Artjom is heeft in zijn jonge leven als zoon van een stationshoofd één belangrijke les geleerd: leven is overleven, niet meer en niet minder. Overal ligt het gevaar op de loer en is het niet zeker of je het volgende etmaal nog onder de levenden bent. Artjom raakt op de thuisbasis in gesprek met Hunter, een gerespecteerd strijder die aan menig gevecht heeft deelgenomen en regelmatig op missie gaat. Hunter vertelt hem in vertrouwen dat als hij niet terugkeert van een missie, hij richting station Polis dient te reizen. Commandant Melnink moet gewaarschuwd worden en weet hoe te handelen. Hunter keert enigszins voorspelbaar niet terug van de eerstvolgende missie. Artjom weet dat zijn bestemming bekend is: Station Polis.

Scenario en artwork met ‘een dikke maar’ in balans
De tekstbewerking en het artwork is handen van Peter Nuyten. Een Nederlander die met deze graphic novel een lang gekoesterde wens in vervulling laat gaan. Het scenario is een bewerking van het werk van Dmitry Glukhovsky. Dit project heeft veel voeten in de aarde gehad en dit is terug te zien in het eindresultaat. Een krachtig scenario wordt ten tonele gebracht. Het artwork moet in balans zijn met het script, om dat te brengen wat je voor ogen hebt. ‘De dikke maar’ zit in dit eerste deel in het vele gevloek. Het draagt niet bij aan de verder uitstekende verhaallijn. In een aantal gevallen valt er echt wel iets voor te zeggen dat er een harde vloek gebruikt wordt om het gevaar en de spanning kracht bij te zetten, maar in deze strip is het echter schering en inslag. Dit kost een ster. Het artwork is goed. Je waant je tijdens het lezen in een tunnel en de tekenstijl spreekt mij aan. Het is sferisch en duister en daarmee is het artwork en het scenario in balans.

Scenario: Peter Nuyten en Dmitry Glukhovsky
Artwork: Peter Nuyten
Uitgeverij: Arboris
64 pagina’s / €9,95 / softcover / €19.95 / hardcover