Home Recensies Nils 2: de saga vervolgd…

Nils 2: de saga vervolgd…

141

Het middelste deel van deze ecologische saga! We volgen drie groepjes in dit album, allemaal hebben ze tot doel om de verdere vernietiging van alle levende dingen op aarde te voorkomen. Barre tochten, ontberingen en smerige spelletjes: het zit er allemaal in. En de tekeningen zijn prachtig!  

Door Martijn Douma

Nils en de Yggdrasil
Nils is met Arun onderweg naar Yggdrasil, de levensboom, om deze weer vrij te maken nu die aan banden is gelegd. Ze krijgen het zwaar te verduren, want de boom laat zich niet makkelijk vinden en ze moeten ijskoude vlaktes en zware weersomstandigheden zien te overleven. 

Alba en het woud
Alba en haar strijdsters – tenminste, degenen die er niet vandoor zijn gegaan – trekken door de uitgestrekte wouden, op weg naar de hoofdstad van het rijk Cyan. Onderweg worden ze opgejaagd door de bewakers die Cyan daar heeft geplaatst: reusachtig grote robots. 

Hans en de regering
Hans, Nils’ vader, is al in de hoofdstad, hij is met de prins van Cyan meegereisd om de koning en diens regering ervan overtuigen te stoppen met het op grote schaal verzamelen van het ethernum. Dat is de bron van het leven, is inmiddels wel duidelijk geworden. Er is zo weinig over, dat er geen kinderen meer geboren worden en de natuur aan het doodgaan is. Hans wordt niet erg serieus wordt genomen door de regering. Sterker nog: ze lijken meer te weten over ethernum dan hij… 

Schouwspel der godinnen
Dan zijn de drie godinnen er ook nog: zij bekijken het schouwspel van een afstand maar grijpen af en toe in. De voortekenen die ze zien zijn slecht: er is eigenlijk geen enkel scenario waarin de aarde en de mensheid zullen overleven… Maar ze zitten niet op een lijn: de ene godin wil de mensheid redden, de andere is juist woedend op de mens, die al deze ellende veroorzaakt heeft. 

Uiteindelijk ontstaat er een krachtmeting tussen de regering van Cyan en de godinnen, die leidt tot een catastrofale climax. 

Het hoofd erbij
Er gebeurt veel in dit verhaal, heel veel. Misschien wel te veel: je moet het hoofd er goed bij houden om het allemaal te kunnen volgen. Gebeurtenissen en settings volgen elkaar snel op. Wat daarbij niet helpt is dat dit stripboek voornamelijk donkere, grauwe kleuren kent. Het ene moment kijk je naar de ijsvlakten waarop Nils zich bevindt, op de volgende pagina kijk je mee in het woud. Weinig variatie in de felheid van de kleuren dus. 

Nog steeds geweldig
Begrijp me niet verkeerd: de tekeningen van Antoine Carrion zijn, net als in het eerste deel, geweldig! Animatie-achtig, fantasierijk en sfeervol. Dat geldt ook voor zijn inkleuring: die beweegt mee met de algehele stemming in het boek. Maar doordat de situatie nogal somber en uitzichtloos is, zijn er maar weinig vrolijke kleuren te vinden. 

Verrassingseffect
‘Sfeervol, fantasierijk en veelbelovend’ schreven we in onze recensie van deel 1. Daar staan we nog steeds achter, al is het verrassingseffect dat het eerste deel teweegbracht wel wat weggeëbd. Dat neemt niet weg dat er een originele ontwikkeling in het verhaal zit en de tekeningen blijven geweldig. Het einde is niet wat je zou verwachten in een ‘tussenalbum’ en maakt benieuwd naar hoe de trilogie uiteindelijk afloopt! De afloop valt uit dit album namelijk nauwelijks op te maken... Spannend! 

Tekst: Jérôme Hamon
Tekeningen en inkleuring: Antoine Carrion
Vertaling: P. Moretti
Grafische verzorging: Studio MYX
Uitgever: Silvio van der Loo / Silvester Strips
64 pagina’s / € 17,95 / hardcover / ISBN 9789463065313